“Bu Aşk Burada Biter”

Ataol Behramoğlu’nun Nazım Hikmet üzerine bir sohbetini dinlemiş kızım. Onun yaşının diliyle ve aktardığı biçimiyle, sohbete dair birkaç izlenim…

-Ya, adam samimiydi bir kere. Sohbet eder gibi anlattı. Aramızda kaç kişinin Memleketimden İnsan Manzaraları’nı okuduğunu sordu. Onların kuşağı bu kitabı daha iyi biliyormuş. Nazım Hikmet, onların zamanında bir tabu ve efsaneymiş; adını söyleyemezlermiş. Sonra dedi ki: “Şimdi de efsane ama yine bir tabu; hakkında kötü bir şey söylesem kaç kişi beni hoşgörüyle dinler?”

Ve gülerek anlattığı bir anektod:

-Bir adam sevgilisiyle kavga etmiş. Kadına Behramoğlu’nun “Bu Aşk Burada Biter” şiirini mesajla göndermiş. Kadın da mesaj atmış, “Konuşalım, bu ne demek şimdi?” diye… Konuşmuşlar, barışmışlar, evlenmişler. Behramoğlu da bize dedi ki: “Aşk şiirlerinden, şiirin şairi dışında herkes faydalanır. Millet aşk şiirleriyle aşk tazelerken, bizimkiler şöyle söyler: ‘Millete üç şiir yazmışsın, bana niye iki şiir?’ ”

“Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider“

Bir Cevap Yazın