Luisito (Susanna Tamaro)

Susanna Tamaro‘nun bu ay yayınlanan son kitabı, Luisito…Yaşlı, emekli bir ilkokul öğretmeninin, yalnız geçen yıllarına eklenen bir papağan…

luisito

bildik bir öyküyü anlatır aslında:

Çocuklarının telefonla aramayı yeterli saydığı, iyi bakmak denince huzurevine yerleştirmeyi anladığı bir yaşlı insanın, kendi başına varolma çabası.. Papağanı, bu varolma çabasında, sürpriz bir biçimde hayatına girmiş bir yaşam sevinci, yaşamı yeniden anlamlı kılma nedeni..“O benim yüreğimi ısıtan küçük bir ışık demeti oldu.” Geçmişle yüzleşme, yavaş yavaş yaşamın kıyısına düştüğünü anlamadan birçok şeyi dondurma ve bir gün bunu acıyla fark etme..Çöplükte tesadüfen bulunan papağana, gayr-i ihtiyarî ,”Luisito” adını verirken, aslında, hayatının en iyi arkadaşı Luisita’yı anma..

Benim kanaryam çöplükten çıkmadı; farklı bir armağandı..Bana hayvan sevgisinin nemenem iflah olmaz bir tutku olduğunu öğretti.

*** Susanna Tamaro, Luisito, Can Yay., 2008

Bir Cevap Yazın