Günlük ve Blog (Metin ve Uygulama)

Günlük ve internet üzerindeki karşılığı olan blog, yaşanmakta olanın gün gün değilse de kısa aralıklarla kaleme alınan kişisel kayıtlardır.

günlük

 

okuma etkinliklerigünlük türünün özellikleri


(Aşağıdaki metinde  işaretli alanlara tıklandığında, açıklamaları görülebilecektir.)

GÜNCE (Nurullah Ataç) (& GÜNLÜK yazılış amacı)

(& GÜNLÜK yaşanmakta olanın kayıtları) 17 Nisan Cuma, 1953

Baktım çocuklar uçurtma uçuruyor. Her yıl, ilkyaz aylarında, uçurtmayı gördüm mü, bir üzünç duyarım içimde, ağlamaklı olurum. Ben uçurtma uçurmadım ki! Çocukluğumda pek isterdim, o renk renk kâğıtlardan yapılmış uçurtmaların havalanmasına içimi çekerek bakardım. Annem bırakmazdı beni uçurtma uçurmama. Günah mıymış neymiş, öyle bir şey uydurmuştu.

Çocukluğum olmadı benim. Çocukluğu olmayanın gençliği de olmaz. Bir şey söyleyeyim mi ben size? İhtiyarlığı da olmuyor böylesinin. Hani güzel bir ihtiyarlık vardır, insan çocukluğunda yaptıklarını, gençliğinde yaptıklarını hatırlar, anlatır da gözlerinin içi parlar, ben kendimde değil, başkalarında gördüm onu. Çocukluğu, gençliği olmamış kişinin yaşlılığında da bir tatsızlık var, yalnız ölümü düşünüyor, ölümden korkuyor, işte o kadar. (& GÜNLÜK öznellik)

GÜNLER (Cemal Süreya)

543. Gün

Milliyet Sanat’a uğradım. Fethi Naci, Eleştiri Günlüğü’nü yollamış.

TV’de, sekiz otuz haberlerinde, birden, Edip Cansever’in ölüm haberi verildi. Bu haber inanılmaz ölçüde sarstı beni. Rastlanmadık bir biçimde ve yüksek sesle ağlamaya başladım. Oğlum fazla kaygılanmış, gelip avutucu şeyler söyledi. Turgut’ta bunca sarsılmamıştım. Üst üste gelişte bir şey var belki. Otuz yıllık arkadaşımdı. Yalnız sanat serüvenimizi değil, hayat serüvenimiz de iç içe durumlar yaşamıştır. (& GÜNLÜK belge)

544. Gün

Sabah altıda evden çıktım. Bomboş sokakları dolaştım durdum. Başımda bir uğultu. Tuhaf da bir heyecan. Rıhtımda yürüdüm. 

günlük örnekleri

yazarların günlük tutmaya dair görüşlerine birkaç örnek:

Selim İleri ve Ayşe Kulin’in TÜYAP söyleşisinde söz günlük tutmaya geldiğinde aldığım notlardan ikisi (Günlük Tutmak Yazarlığın Neresinde):

“-Edebiyat öğretmenim Rauf Mutluay, ‘Gerçek yazarlar günlük tutmaz.’ derdi. Ben de tutmadım. Büyük yazarların önemli günlükleri var…Yaş ilerledikçe gördüm ki, günlük tutamıyor insan. Günlük içtenlik gerektiriyor. Profesyonelleştikçe içtenlik kayboluyor. “(Selim İleri)

 “Zaten cümle kurmadan eğitiliyorsunuz. Hiç değilse günce tutun da…” (Ayşe Kulin)

Salah Birsel:

“…Güzel şeydir günlük tutmak! İnsanı içtenliğe İterler, iterler ya, kolay mıdır doğru sözlü, doğru özlü bir insan olmak? Küçüklüklerini, güçsüzlüklerini, korkularını, kinlerini, kıskançlıklarını, yani bütün kirli çamaşırlarını okurların önüne sereceksin. Hem de utanmadan, ürkmeden. Buna büyük bir yazar olmak yetmez. Bilge olmak da gerekir…”
(Salâh Birsel, “Kimileri Günlük Sever” )

Emin Özdemir:

“Özel günlüklerin, başka bir deyişle ruhbilimsel ya da içe dönük günlüklerin karamsar bir yanı vardır. Yazgılarından, içerisinde bulundukları. Doğal ve toplumsal çevrelerinden yakınırlar bu tür günlükleri yazanlar.”
(Emin Özdemir, Yazınsal Türler)

İlgili:

Köşe Yazarı, Blogger, Günlük ve Münip Bey

Tolstoy Bir Blogger Olsa…

Günlük Tutmak Yazarlığın Neresindedir?